Incontinentie!

Enkele weken geleden beklaagde ik me over het vragenuurtje in de 2de Kamer. Het kost handenvol geld en is meestal volkomen overbodig. Alle hypes komen aan bod. Tijd- en geldverspilling. Ik noemde dat toen "gezeik". Onze nieuwe kamer vraagt al direct 'n spoeddebat aan. Die debatten vind ik de 2de vorm van "zeiken". In 't Dagblad Trouw lees ik: De Kamer praat mogelijk vandaag over een pardonregeling. Dit is afhankelijk van de vraag of er voldoende parlementariërs zijn die vóór zullen stemmen. Tenminste één SP’er wordt vandaag niet beëdigd, omdat nog niet bekend is wie dat zal zijn.

Ik controleer even de agenda van de 2de Kamer; vanmiddag om 3 uur is de beëdiging van de nieuwe kamerleden gepland. Ik lees niets over 'n pardonregeling. Dus de druk op de blaas valt nog mee. Ze wachten af of er nog meer moeten .... .

Erik is pupil bij ..

.

Zijn vriendje Joeri is PUPIL VAN DE WEEK.

.

.

Ik ben Joeri Vleeshouwers en ben 9 jaar oud.

Ik zit op basisschool Aan de Bron in groep 6.

Mijn vriendjes zijn Erik Kierkels en Laurens van de Vorst.

Mijn favoriete speler is Ruud van Nistelrooy en mijn favorietclub is PSV.

Mijn hobby 's zijn voetbal, zwemmen computer en gameboy.

'n Weekje kleinkinderen.

Woendag.

Bellen blazen!!

Vrijdag.

Rose Piet.

Vrijdag

Lukas en Erik komen logeren en de knuffels komen natuurlijk ook mee.

Vrijdag 24 november 2006, 8 uur 's morgens.

Mijn PDA (handcomputertje) waarschuwt me dat ik even in de agenda van deze dag moet kijken. Ik weet al wat hij me wil mededelen: De mantelzorgweek van Hennie begint vandaag. We staan op, ontbijten, Hennie treft voorbereidingen voor haar werk in Nederweert. Ik ga achter mijn computer zitten en lees zoals iedere morgen mijn digitale Limburger. Ik begin met de editie Weert en daarna Roermond. Wouter Bos wil alleen met het CDA gaan regeren als de SP ook meedoet. Hij, de grote verliezer, stelt eisen. Na de krant kijk ik ook iedere morgen even op Piet van Toon. Hij heeft 't over de gemeentepolitiek. Die interesseert me niks.

Nu is mijn Blog aan de beurt. Ook iedere morgen van 9 tot 10 uur. Eerst schoon ik weer op. De tomaat van gisteren en Sinterklaas kunnen weer weg. 2 Foto's van de Weerterbergen haal ik ook weg. Eentje is genoeg om aan te geven dat het toen nog volop herfst was. Zo, 't is bijna 10 uur. Even nog 'n passend plaatje bij dit onderwerp zoeken. Het is buiten droog. Ik ga 'n uurtje wandelen!

De laatste mooie herfstdag van 2006?

Het vakantiepark Weerterbergen, 18 november 2006.

'n Impressie van 'n ongewone herfst!

Herfst!

Het Volk.

Deze krant lees ik vaak omdat West-Vlaanderen mijn favoriete weekendverblijf is. Ik kies in deze krant bij de regio: West-Vlaanderen en zo blijf ik op de hoogte van het regionale nieuws uit deze streek. Nieuwpoort, Koksijde, De Panne hebben mijn bijzondere interesse.

Eindelijk begint de herfst!

.

De bladeren klampen zich vast aan de boom.

Ik zit thuis met een lekkere kop koffie.
Ik hoef nergens heen vandaag.
Ik geniet van de natuur.

Laat ze maar waaien!

Eindelijk toch

Herfst!

't Is weer terug!

De klokken van de St. Jozefkerk roepen de mensen op om naar de kerk te komen. De firma van Gansewinkel haalt met 'n speciale kraanwagen de ondergrondse afvalcontainer omhoog. Het hondje van onze onderbuurman wordt uitgelaten. In de ondergrondse garage start iemand zijn auto en gaat naar het werk? Ik lig in bed en hoor deze geluiden weer. Ze zijn er iedere dag, maar nu hoor ik ze weer. En nu komt wat er weer terug is, dat gevoel van: Ik blijf nog even liggen! Dat gevoel was ik wel 20 jaar kwijt. Ik moet me weer dwingen om op te staan. In de afgelopen jaren had ik de grootste moeite om te blijven liggen.

In een vorige "post"uit de jaren 50 beschrijf ik bij de watersnood, wat ik 's morgens in huis hoorde. Pap haalde kolen voor de kachel. Je kon hem tot in de ververij horen; het vullen van de kit, op de klompen terug naar binnen. De fluitketel op het fornuis vertelde me dat 't zalig liggen bijna afgelopen was. De slaapkamer was steenkoud. Ik rolde me dan nog even op en genoot van de nestwarmte.

In mijn militaire dienst was langslapen uit den boze. Om 6 uur werd je ruw uit je slaap gewekt. Ik leerde me in enkele weken aan om zonder wekker om 5 uur wakker te worden. Ik had nog 'n uurtje. In die tijd dwaalden mijn gedachten naar thuis, naar Hennie, naar vrienden en kenissen. Het voelde lekker aan.

De laatste 20 jaar zat mijn kop vol met dingen die de volgende dag gedaan moesten worden. Ook buitenschoolse activiteiten namen veel tijd in beslag. Wat doe je dan om nog beetje aangenaam leven te hebben; je maakt van je werk je hobby! Vroeg opstaan en laat naar bed. Alle sores neem je mee in bed. Je staat 's morgens geradbraakt op. En dat is nu na 3 maanden pensioen voorbij. Ik moest me vanmorgen dwingen om op te staan. 't Was half negen. Ik geef iedereen die nog altijd dat zalige ge voel heeft dat er nog even wat tijd over is, hou dat levendig. En is dat gevoel weg, probeer het zo gauw mogelijk terug te krijgen Tot na je 65-ste is wel erg lang.

Mijn dagelijkse statistiek van 8 november 2006

Day Hits Files Pages Visites Sites Kbytes
9 ...856. 687... 64..... 45 .....47. 25002

Je kunt aan deze getallen zien hoeveel keer mijn blog op 8 november bezocht is. Hoe vaak is er iets aangeklikt. Om aan de benodigde hits te komen, moeten veel mensen je blog bekijken. Hits maken! Lezers moet je hebben! Daar gaat het om, aansprekende titels, teksten en scorende plaatjes. Dan kun je aan het eind van de dag verzuchten: ”Drie hits meer dan gisteren”. Niet alles wat je op mijn blog leest, is van mij, zoals de post over managers. Toch komt er af en toe bij mij ook wel iets zinnigs uit.

Soms heb ik geen zin meer in bloggen. Dan besluit ik: Ik stop ermee! Een dag later denk ik dan: Ik doe ’t voor mijn familie. Die zaken zijn toch de moeite waard om ze te bewaren.

Een voorbeeld: Als ik met Google op zoek ga naar een afbeelding van pastoor Smeets uit Neer vind ik niets. Tik ik Bart Verkoijen in, dan verschijnen een aantal foto’s van deze in 1968 gestorven broer van Hennie. Hij heeft weer ’n plekje gekregen in ons leven. Het “eeuwige” leven op Internet.

En tenslotte, ik doe 't vooral voor mezelf. Een fijne hobby en 't houdt je kop scherp!!

De Pocket-pc, mijn extern geheugen.

Dit dingetje draag ik sinds 2002 altijd bij me. Het is mijn extern geheugen. Vanmorgen om kwart voor acht waarschuwde hij me voor iets wat er deze dag moest gebeuren. Ik moet de griepprik gaan halen. Vroeger had hij het drukker. Hij meldde me 3 dagen in de week welke werkzaamheden ik moest gaan doen op school. Ik neem hem ook mee op vakantie, want in zijn geheugen zit ook Tom-Tom. Hij beschikt over de Programma's Word en Excel. Al mijn codes voor internet staan in zijn geheugen. Om die file te openen heb je 'n code nodig; de enige code die ik nooit mag vergeten. Als je dit computertje aanzet, verschijnt er automatisch waardevolle informatie op het scherm. Hieronder zie je een copie van de openingsscherm. Mijn emailadres en mijn mobiel tel. nr heb ik afgeplakt. Ik weet wat SPAM is!!

Looking back!

Af en toe laat ik me nog verleiden om op zaken uit het verleden terug te komen. Daar heb ik echter geen zin meer in. Jullie hebben ook wel gemerkt, als je mijn blog doorbladert, dat veel van die zaken verdwenen zijn. Ik hou me in de toekomst alleen nog met het nu bezig en dan nog alleen wat me interesseert. Familiezaken blijven me echter wel interesseren.

6 Jaar geleden ..

zijn Hennie en ik naar Weert verhuisd. We hebben daar nooit ook maar één moment spijt van gehad. In mijn digitale agenda staat op 4 november 2000 heel zakelijk: Beukenlaan 2 verlaten. Deze agenda is ’n onderdeel van het programma LOTUS.

Met de trein.

Vandaag, vrijdag 3 november, is Anne bij oma en opa in Weert. Normaal komt ze op de woendag maar i.v.m de ziekte van Erik, heeft Yvonne haar gisteravond gebracht. Het is nu 8 uur 's en oma en Anne liggen nog te slapen. Het is op dit moment rustig weer, maar wel frisjes. De temperatuur buiten op de loggia is 3 graden. Toen we haar gisteravond vertelden van de reis met de trein, vroeg ze: Gaan we ook in de rups? De trein is voor haar iets van de kermis. Het wordt haar eerste echte treinreis. Naar Eindhoven! Met de stoptrein van 11.07 uur naar Eindhoven. Daar door stad gewandeld. Op de draaimolen geweest en frietjes met kroket gegeten.

Erik is weer ...

Dank aan allen die hem via mijn blog beterschap hebben gewenst!!

Hij kan weer lachen!

Het infuus is eraf. De naald blijft nog even in zijn arm zitten i.v.m de antibiotica-kuur. Hij kan weer vrij bewegen, zonder hulp naar de WC, een boek pakken, geen plastic zakje achter je aan. Papa heeft zijn Nintendo meegebracht. Als ze dat ding mogen gebruiken, zijn ze zielsgelukkig. Lukas volgt het spel aandachtig. Nu nog wachten op de uitslag van de kweek. Vanmiddag verwacht hij zijn meester!
.
Laatste nieuwtje:
Ivy heeft net vanuit het ziekenhuis gebeld. (woensdagmorgen 10 uur.) Ze komen vanmiddag rond 4 uur naar huis.

Hij gaat goed vooruit!

Erik heeft geen koorts meer. Hij mag alles weer eten en wordt weer actiever. De dokter noemt hem 'n dappere jongen. Hij geeft geen kick bij het bloedprikken en andere onderzoeken. Je ziet hem hier spelen met lego. Hij ligt wel nog aan het infuus.

Je merkt dat ook in de ziekenhuizen strengere regels gelden. Iedere zuster die een kamer binnenkomt, trekt in een voorvertrek speciale kleding aan. Dan komt ze pas binnen en als ze weer weg gaat ontsmet ze haar handen. Ook bezoekers wordt gevraagd de handen te ontsmetten. Er liggen hier kinderen van 0 tot 12 jaar. Ze moeten alles doen om besmettingen te voorkomen.
Als de uitslag van de kweek binnen is, horen we of hij naar huis mag. En die uitslag komt einde deze week. Zoals jullie wel begrijpen, is Erik voorlopig het hoofdonderwerp op mijn blog.

't Moet!

Erik blijkt toch 'n darminfectie te hebben. De ontlasting wordt onderzocht en de uitslag komt pas over 3 dagen. Zolang moet hij minstens in het ziekenhuis blijven. Gisteravond heeft hij voor het eerst een boterham met jam gekregen. Ook krijgt hij anti-biotica. Ivy blijft die 3 dagen bij hem op zijn kamer. 't Moet, staat er boven deze post. Wat moet er eigenlijk? Als je pensioen-ontvanger bent, moet er volgens velen niets meer. Je kunt doen en laten wat je wil. Laat ik jullie eens uitleggen waarom dat niet kan kloppen. Frank werkt in Breda bij een firma die dvd's, software voor computers en navigatiesystemen produceert. Die productie gaat dag en nacht door. Ze werken in ploegendienst. Frank heeft tijdens zijn werktijd de verantwoordelijkheid over het storingsvrij functioneren van de produktielijnen. Aankomende week heeft hij de nachtdienst. Hij vertrekt vanavond om 8 uur naar Breda en is morgenvroeg om 8 uur weer thuis. Hij is de eerste 3 dagen alleen met Lukas. Jullie begrijpen wel dat je dat kind 's nachts niet alleen kunt laten. Daarom hebben we voor de eerste dagen een strak tijdsplan gemaakt, want naast Frank, hebben we ook nog Lukas. Die moet naar school. Dan nog oma; die wil 's middags warm eten. Erik heeft graag dat opa en oma hem komen opzoeken en tenslotte komt Anne op de woensdag naar Weert. Brei dat maar eens aan elkaar. Sommige van jullie zullen denken, denk aan je zelf, maar Hennie wil altijd helpen en ik volg haar daarin.Wij kunnen doen en laten wat we willen. We willen helpen en het geplande weekendje laten. Er komen nog zoveel weekends, hopelijk!

Het gaat al wat beter met 'm!

Vanmorgen om 9 uur ben ik naar het Sint Jans gasthuis gelopen. Bij de receptie meldde ik me als de opa van Erik Kierkels en ik wilde graag even met de moeder van Erik praten. Dat was geen probleem. Naar de 2de verdieping en volg de kindervoetjes op de vloer, zei ze. Dan loopt u tot aan de gesloten deur. Zo gezegd zo gedaan. Op de deur stond vermeld dat ik deze kon openen door op de grote zwarte knop te drukken. Zo gelezen zo gedaan. Naar de afdelingsreceptie. Ik kon bij de koffie-automaat gaan zitten, ze zouden Ivy roepen. De vader en moeder mogen de hele dag op de ziekenkamer komen. Opa's en oma's niet. Toen ik Ivy zag aankomen zag ik al dat het al wat beter met zoon en moeder ging. Ivy maakt zich snel grote zorgen, trouwens opa ook en de rest van de familie niet minder. Ze vertelde wat de kinderarts haar verteld had over de toestand Erik. Hij was erg verzwakt doordat hij bijna 'n week niets gegeten en gedronken had. Daarbij had hij 'n zware buikgriep opgelopen. Via een infuus krijgt hij mineralen en vitamines ingebracht. Vanmorgen wordt de ontlasting onderzocht. Hij mag nog niet eten. Ivy begeleidt hem naar de wc, omdat hij vastzit aan het infuus. De koorts was al gedaald van 39 naar 38 en 'n goed teken; hij begint zich te vervelen. Hij heeft al 'n paar keer naar oma en opa gevraagd.

Erik ligt in het ziekenhuis.

Maandag klaagde Erik over pijn in de buik. Ivy ging dinsdag met hem naar de dokter. Ze moest op woensdag urine brengen. De dokter dacht aan blaasontsteking. Voor controle ging Erik gistermiddag weer terug naar de dokter. Hij zag er belabberd uit. Dokter Buijs stuurde hem door naar de kinderarts. Deze constateerde na het bloedonderzoek dat hij een onsteking had. Er werd een echo van zijn buik gemaakt en daarop was een ontsteking aan de darm te zien. Hij werd opgenomen op de kinderafdeling. Ivy, zijn moeder, blijft bij hem slapen. Lukas komt naar opa en oma. Dat is in het kort, erg zakelijk, de stand van zaken op dit moment. Zodra ik meer weet vermeld ik dat in mijn blog.

Het weer van 26 oktober 2006.

Er zijn vandaag zonnige perioden. Er zijn ook enkele wolkenvelden, maar het blijft droog. Het wordt voor de tijd van het jaar bijzonder zacht. Vanmiddag is het met 22° à 24° zelfs warm. Vanavond zijn er eerst opklaringen. Later komt er meer en dikkere bewolking en er is kans op een bui. Het blijft nog lang zacht en tegen middernacht is het 17° à 18°.

Bijna 'n jaar geleden zag 't er zo uit.

Na 2 maanden pensioen maak ik de balans op

Mijn leven heeft een nieuw ritme gekregen. Ik heb moeten wennen aan het niet te moeten opstaan. Dat heeft ’n goeie maand geduurd. Nu sta ik op als ik daar zin in heb. Ik kan zelfs weer tot 9 uur blijven liggen. Vroeger keek ik vaak uit naar het volgende weekend, naar de volgende vakantie. Nu is dat jachtige voorbij. Er zijn wel dingen die natuurlijk nog moeten.Niet omdat ik dat moet, maar omdat ik dat nodig vind. Hennie moet niet naar haar moeder, maar wil naar haar moeder. Wij doen wat we willen doen en niet omdat het moet. Een hele verandering. Het leven wordt veel rustiger.Toch heb ik een vast leefpatroon. Dat vind ik ook noodzakelijk. Mijn dag heeft een aantal vaste punten. Iedere dag lees ik na het ontbijt de volgende kranten; De Limburger, de Telegraaf, Trouw en de Vlaamse krant, het Volk. Allemaal digitaal. Daarna ga ik naar Piet van Toon. Ik ben nooit ’n echte Naerse geworden., maar ik heb waardering voor het werk van Piet. Bestond er maar ’n Heytserse Piet van Toon die oude foto’s van mijn geboortedorp op internet plaatste. Tenslotte kijk ik of er email is binnengekomen.Rond 10 uur ga ik een uurtje wandelen. Dat doe ik al jaren, vroeger was dat na mijn werk. Wat mij opvalt is dat de jeugd van tegenwoordig zo snel loopt. Zelfs meiden van ’n jaar of 13 lopen me voorbij. Het tempo waarin ik loop is al jaren hetzelfde. Volgend mij worden de stappen kleiner als je ouder wordt. Rollators en echte bejaarden passeer ik nog gemakkelijk, maar toch …Als Hennie naar Nederweert is ga ik om 11 uur wat koken. Ben ik lui aangelegd dan haal ik bij AH een kantenklare maaltijd, meestal met vis. Na het eten ga ik lui op de bank zitten. Effe naar het Nieuws op de TV kijken. Ik volg ook graag het wereldnieuws op SeeTV. De middag en avond brengen Hennie en ik thuis, in de stad, bij onze kinderen en kleinkinderen door. 1 keer per maand komt mijn AOW en pensioen binnen. Ik moet er nog aan wennen, dat je geld krijgt zonder dat je er wat voor doet. Maar ook dat went wel. O ja, ik heb nog een hobbie: Webloggen! Maar soms voel ik ’n beetje als moeten en als dat gevoel blijft dan …. Je weet maar nooit!

Niemand thuis!

Het wordt weer Allerheiligen. De mensen denken in deze tijd van 't jaar terug aan hun overleden familieleden. Het vorig jaar zijn de kruisen van de graven van Bart en Pap Verkoijen verwijderd. We zijn een jaar verder en wat zien we; alles ligt er nog hetzelfde bij. Waarom laten ze de kruisen niet staan tot ze weg moeten voor een nieuw graf. Als je nu op het kerkhof komt is er a.h.w niemand thuis. Jammer!

De burgemeester is geweest!

Morgen wordt mijn schoonmoeder 90 jaar. Hennie is vanmorgen in Nederweert. Deze week is zij aan de beurt om te mantelzorgen. Ze heeft me laten weten dat de burgemeester op bezoek is geweest en die heeft haar een bos bloemen gegeven. Ik hoop dat ze een foto gemaakt heeft. Die plaats ik dan straks in deze post.

Een struise oma!

Mijn schoonmoeder wordt de volgende week 90 jaar. Ik heb haar al 'n kroon opgezet. Als je haar zo ziet, geef je haar geen 90. Het lijkt 'n opgewekte, vrolijke vrouw en dat is ze ook als ze niet verward is. Ze vertelt: Ik kijk 's nachts in het donker door het slaapkamerraam en zie iedere nacht een vrouw over straat rennen. Dan staat ze stil en gaat naar binnen. Even later komt ze weer naar buiten en dan doet ze weer hetzelfde. Dit verhaal vertelt ze uren achter elkaar. We proberen haar af te leiden door haar mee te nemen naar haar bloementuin. Daar fleurt ze op en vertelt honderduit over de planten. Ga je naar binnen dan begint het verhaal over die vrouw weer.
Ze kent bijna iedereen met naam, maar vergeet snel dat je er bent. Ga ik de kamer uit en kom 2 minuten later binnen, dan begroet ze me weer: Ha Harrie, kumse mig opzeuke? Gaat ze naar de wc en komt terug in de kamer, kijkt ze verwondert dat ik er ben. Ig hub dich neet binne huure komme!

Wat worden ze al groot!

Samen met haar buurvrouw.

Hennie bracht gisteren deze foto mee, moeder met haar buurvrouw Anneke. Dankzij Anneke is de mantelzorg van Mia en Hennie nog mogelijk. 's Morgens om 7 uur gaat ze kijken hoe 't met haar gaat, ze geeft haar de pillen die ze 's morgens nodig heeft en zorgt dat ze een boterhammetje eet. 's Avonds komen haar man Wim een tijdje buurten, ze krijgt weer haar medicijnen en houdt in de gaten of naar bed gaat. Zonder haar hulp moest schoonmoeder naar een verzorgingstehuis.

Geniet er maar van!

65, 'n Belangrijke mijlpaal in mijn leven. Gisteren had ik last van pijn in rug en benen. Vandaag is 't de dag waarop het genieten kan beginnen. Mijn rug en benen zijn nog pijnlijk. Geniet ....?
Op Internet vind je veel sites voor senioren. Alle houden zich bezig met: Hoe houden we ze bezig! De meeste sites zijn echter niet bestemd voor senioren maar voor seniele senioren. Wat kunnen de oudjes nog. Senioren-gym, seniorenkaarten (rummikub), senioren-sudoku (kienen), je lekker laten verwennen (tafeltje dekje), reizen (busreis naar Cochem met demonstratie electrische deken), computerlessen (kennismaking met de muis - 1o lessen met tijdens de pauze koffie met vlaai), enz.
'n Cynische kijk op deze genietperiode. Ik zie teveel niet genietende oudjes, te beginnen met mijn schoonmoeder. Hoe ouder je wordt, hoe minder er valt te genieten. Dat alles realiseer ik me terdege. Voor mij verandert er niets. Ik ga gewoon door, zolang 't goed gaat. Daarna zien we wel! Maar de volgende zaken zijn niet voor ons bestemd. En als iemand ziet dat ik er toch aan meedoe, dan ben ik ook seniel!

.

Klik op het spel en speel spelletjes voor (gewone senioren)

Anne droomt van een rose fietske

Dao is d'r! Pappa kan alles

en auch nog K3- wielkes.

Lukas wordt vandaag 6 jaar. Proficiat!

Zijn voetbaltaart.


Van oma en opa heeft hij een nieuwe fiets gekregen. In het verleden moest hij 't altijd met de afdankertjes van Erik doen.

Soerendonck in Luxemburg.

Yvonne, Guido en Anne gaan jaarlijks in Luxemburg kamperen.
De eerste 2 dagen was het er bloedheet.

In het Eifelpark.
Yvonne kookt zelf.
Volgens mij boerenkool, echte zomerkost bij 35 graden!
Anne was vriendinnetje met een Duits en Frans meisje.De moeder van het Duitse vriendinnetje zei: Juus, als je naar huis ging.